دیوار چین مجازی به دور اینترنت ایران در حال تکمیل است

برای اینکه درک بهتری از محتویات این مطلب داشته باشید لازم است که  دو پست قبلی (+) و (+)  را قبلاً مطالعه کرده باشید.

در بررسی دلایل حوادث اخیر برای بلاگفا و پرشین بلاگ قبل از هر چیز این مسلم است که عمده اطلاعات رسمی از خبرگزاریها و سرویس دهندگان درباره این حوادث مخدوش  و منحرف کننده بوده است و بالاجبار باید قضیه را به شکل دیگری بررسی کرد. من در این پست سعی میکنم که از حوادث اخیر رمزگشائی کنم و تصویر بزرگتر و دقیق تری از حوادث را ارائه دهم. بررسی های فنی حمله به پرشین بلاگ و بلاگفا تنها یک نکته را بخوبی ثابت میکند که هکر عراقی و ... درکار نبوده و اینها حملات سازمان یافته داخلی بوده اند. و اما از جانب چه کسی؟

نخست اجازه بدهید یک موضوع را کاملاً روشن کنم و آن اینکه وبلاگشهر فارسی یک تهدید بزرگ حاکمیت است. در زمانی که کشور دچار فشار بین المللی و حتی تهدید نظامی است،  تنها نهادی که تحت کنترل نیست وبلاگشهر است. این عدم کنترل در زمانی است که کلیه کتابها، فیلمها، روزنامه ها، خبرگزاریها در کنترل کامل هستند. مرزها  و شهرها در کنترل کامل است. تنها نقطه ای که محدودیت نمیشناسد و اطلاعات با  آزادی از این مرز حاکمیت، بدون کنترل رد و بدل میشود اینترنت و وبلاگشهر است. برای سابقه تاریخی بد نیست یادآوری کنم که یکی از دلایل فروپاشی اتحاد شوروی رد و بدل ایمیلهائی بود که مخالفین داخلی و خارجی را به هم پیوند میداد. نگاهی به نقش وبلاگشهر و حلقه های آن در مطرح کردن گنجی، سنگسار،  و... و همبستگی وبلاگنویسان در جریان خلیج فارس و فیلم 300 نشان میدهد که پتانسیل بزرگی هم در مخالفت با حاکمیت و هم در به جلو کشیدن و طرح قضیه در افکار عمومی در وبلاگشهر وجود دارد.  همینطور  وبلاگشهر پتانسیل هماهنگی در اقدامات داخل و خارج را  دارد و طبیعی است که باعث نگرانی و چاره جوئی ج. ا. بشود. شواهد  نشان میدهد که دولتهای مخالف ج.ا. هم این پتانسیل را تشخیص داده و در وبلاگشهر نفوذ کرده اند. 

ج.ا تاکنون اقدامات مختلفی را برای کنترل و بازگرداندن حاکمیت به این مرز بی در و پیکر صورت داده است که 4 اقدام آنرا تاکنون شاهد بوده ایم. فپلثرینگ، ساماندهی وبلاگها، تحت فشار گذاشتن وبلاگنویسان دگر اندیش و ارسال یک لشکر سازمان یافته از وبلاگنویسان مکتبی به وبلاگشهر. در رابطه با قپلثر همه شاهدیم که فقط موضوع فپلثر وبلاگهای غیر شرعی نبوده است و وبلاگهائی با اندیشه سیاسی هم شامل شده اند. از سرمایه گذاریهای انجام شده بر روی فپلثرینگ میشود اهمیت کنترل بر این حیطه را تشخیص داد. ساماندهی و یا الزام به ثبت نام و کسب اطلاعات وبلاگنویسان قدم دیگری بوده است در همین چارچوب،  که عملاً با مقاومت مواجه شد و شاید بشود گفت تا آینده ای که زمینه مساعدی برای آن پیدا بشود کنار گذاشته شده است. در رابطه با تحت فشار گذاشتن وبلاگنویسان باید بگویم که این سیاست هم تاکنون راه به جائی نبرده است و تعداد کسانی که مورد مهرورزی قرار گرفته اند کسر بسیار کوچکی از وبلاگنویسان بوده اند و آنهم وبلاگنویس داخلی. در رابطه با وبلاگنویسان مکتبی هم ضمن احترامی که برای تمامی وبلاگنویسان مذهبی و مستقل  به مانند بقیه قائلم باید بگویم که مشخصاً حرکتی سازمان یافته قابل تشخیص است. در واقع هر چهار روش ذکر شده نتوانسته اند کنترل موثری بر وبلاگنویسی داشته باشند. از طرف دیگر جریان وبلاگنویسی به گونه ای است که دائماً رو به تزاید است. در همان زمانی که صد وبلاگنویس به هر دلیلی از دور خارج میشوند چند برابر آن بوجود میآید. وبلاگنویسان ناشناخته و فپلثر نشده دیروز هم به یک طرفه العین میتوانند در نقشی مخالف حاکمیت ظاهر شوند. تکنولوژی هم هر روز راههائی برای دور زدن محدودیتها ایجاد میکند.  در کل به نظر میرسد که هیچکدام از راههای پیموده شده برای ج. ا. موفقیت قطعی در کنترل وضع فعلی نداشته است.

راه حل اساسی ج.ا چیست؟ راه حل کشیدن دیوار چین مجازی است. اینترانت ملی. درباره این پروژه در این مقاله کاملاً به مسیر آینده پی خواهیم برد. ایجاد دیتاسنتر داخلی که نهایتاً  سرورهایمان را از دست دشمن رها میکند. ثبت تمام دومینها در دامنه دات آی آر که بازهم کنترل بیشتری میدهد و ایمیل و چت داخلی و خلاصه اینترنت خواهیم داشت ولی صد درصد تحت کنترل. از جمله فواید بزرگ این طرح برای حاکمیت، جداسازی بین اپوزیسیون داخلی و خارجی است. این مسیر بلند مدت ج.ا. برای رفع مشکل در خطر بودن حاکمیت ملی است که البته در آن من یک ملاحظه مثبت دارم و یک منفی. از بابت امنیت ملی برطبق اطلاعات و شواهد، امنیت ملی مان در خطر است (که جای طرحش اینجا نیست و میدانم که حرفم عجیب جلوه میکند) و آنرا یک کار مثبت از این بابت ارزیابی میکنم. سمت منفی قضیه اینترانت ملی هم محدودیت شدید و شاید نابودی آزادی بیان باشد  که با آن مخالفم. خوب حالا بیینیم که حوادث اخیر برای بلاگفا و پرشین بلاگ چگونه به این قضیه ربط پیدا میکند.

اقدامات هکرها چند فایده میتوانسته که داشته باشد. 1- ضربه به پرشین بلاگ  2 - ضربه به کلیه سرویس دهندگان وبلاگ فارسی 3 - ضربه به وبلاگنویسی و وبلاگشهر.

در رابطه با پرشین بلاگ این مسلم است که بخصوص پرشین بلاگ ضربه خورده است.  اطلاعات و شواهد میگویند که گروه سرمایه گذاری آریا گستر وابسته به حزب اعتماد ملی باید ضربه میخورد.( رجوع کنید به روز شمار حوادث - مقاله الف و بازتاب) از طرف دیگر بوترابی در چارچوب برنامه های بلند مدت ج.ا. برای کنترل اینترنت حرکت نمیکرده است ( مخالفت با ساماندهی). طبیعی است که این احتمال را هم مطرح کنم که بازداشت آقای بوترابی برای فهماندن منافع درازمدت ج. ا. میتوانسته باشد.  اینکه از کانال پرشین بلاگ این ضربه ها صورت گرفته باشد من با هیچ منطقی نمیتوانم بپذیرم ولی احتمال هم میدهم که بوترابی، مدیر پرشین بلاگ بیش از هر فرد دیگری از کم و کیف و چگونگی مطلع بوده باشد و اجباراً به سمت و سوی مورد نظر هدایت شده است.

در رابطه با علیرضا شیرازی، مدیر بلاگفا هم من تاکنون هیچ ردی مبنی بر آلت فعل بودن وی ندیده ام اما این نکته را هم در نظر میگیرم که امکان ندارد سرویس دهنده اول وبلاگهای فارسی باشی و هیچگونه تماسی با مقامات نداشته باشی ودر صورت ضرورت طبق خواست عمل نکنی. به هر صورت بلاگفا هم ضربه شدید خورده است که این ضربه نه حاصل عمل وی و نه حاصل عمل رقابتی پرشین بلاگ است.

سرویس دهندگان وبلاگ فارسی همه ضربه خورده اند. کدام وبلاگنویس جدی است که بخواهد حاصل فکرش را روی این سرویسها بگذارد. درج اخبار متعدد از ناتوانی دو سرویس دهنده مهم در تامین امنیت و هک شدنشان و همینطور در دسترس نبودن طولانی مدت و نیاز به تغییر به دامنه دیگر آبروئی باقی نگذاشته است.

در واقع این ضربه ها، همانطور که مسعود لواسانی به درستی اشاره کرده است، حاصل عمل برادر بزرگ است. به غیر از حاصلی که این ضربات بر سرویس دهندگان داشته است برادر بزرگ به دلیل خاصی این تغییر دامنه را دنبال میکرده است. دلیل این بوده است که استقلال عمل سرویس دهندگان را بگیرد. تغییر دامنه به آی آر یعنی یک چکمه بر گلوی سرویس دهنده. یعنی شاهراه حیاتی  را کنترل کردن. یعنی اعتماد به نفس را از سرویس دهنده گرفتن. بگذریم که عواقب انتقال اطلاعات به دیتا سنترهای داخلی هم یعنی اطلاعات کلیه وبلاگنویسان را هر لحظه در اختیار داشتن. البته که این تغییر دامنه به آی آر  فواید هم دارد که جای بازگوئیش اینجا نیست.

حاصل این ضربات به غیر از ضربه به سرویس دهندگان و عدم اعتماد به آنها یک فایده اساسی دیگر هم دارد. وبلاگنویسان با این ضربه به چند گروه تقسیم میشوند. گروه اول: کسانی هستند که ترک وبلاگنویسی میکنند. آسان نیست که تمام عشق، امید، آرزوها را روی سرویس دهنده ایرانی بگذاری، اعتماد کنی و بعد هم درک کنی که دارائی های فکریت اینگونه باد هوا بوده است و نمیدانستی. گروه دوم آنهائی هستند که روی همین سرویسها میمانند که من آنها را گروه کم خطرها مینامم. گروه سوم کسانی هستند که جدی ترند و به سرویس دهندگان خارجی پناه میبرند که من آنها را پرخطرها مینامم. با این تقسیم بندی که اجباراً ضورت میپذیرد  فقط کافی است که دو سرویس دهنده مهم خارجی را فپلثر کرد تا بخش بزرگی از مسائل برای ج.ا. حل شود. مگر به راحتی بسیاری از سایتها فپیلثر نشده اند؟ فپلثر  ایندو سرویس دهنده که مشکلی نیست بخصوص اینکه در رابطه با فپلثر محدود بلاگر قبلاً تستشان را هم انجام داده اند و صدا از ندا در نیامده است. در واقع اگر چنین امری صورت بگیرد بخش بزرگی از وبلاگنویسان فعال و پرخطر از وبلاگنویسی محروم میشوند چون نه تنها دیگران از داخل ایران امکان دسترسی ندارند بلکه خودشان نیز از به روزآوری وبلاگشان محروم میشوند.

از نظر من این حمله اخیر هکرها در ادامه برنامه های قبلی فپلثرینگ و ساماندهی و محکم کردن کنترل ج.ا. بر اینترنت و در چارچوب برنامه بلند مدت ایجاد دیوار مجازی به دور ایران است. به این علت است که میگویم این پیچیده ترین و بزرگترین ضربه به وب فارسی است. البته راههائی برای مقابله دارد. به همان علت که افشاء عدم وجود هکر عراقی موجب تغییر موقت برنامه فعال کردن دامنه آی آر شد، افشاء برنامه بلند مدت محدود کردن آزادی بیان هم گامی برای تغییر برنامه هاست.

البته آنچه گفتم فقط یک سناریو است. ممکن است کاملاً غلط باشد. ممکن است کاملاً درست و یا بخشی غلط و بخشی درست. مهم اینست که شما هم مانند من  نظرتان را بگوئید و اگر همه از جمله کارشناسان آی تی تحلیلشان را ارائه داده بودند تاکنون به تصویر واضح تری رسیده بودیم.  روشن شدن جوانب این قضیه در افکار عمومی گامی در به تاخیر افتادن یا تغییر سناریو است . در پستی دیگر نظرم را در رابطه با اینکه اکنون چه باید کرد میگویم.